LAMEKÂN

Kovulduk bahçelerden
Dağıldı teninde damıtılan imalesi varlığımın
Ânım soluk bekleyen bir urgan boyu daraldı
Misafir gibi kalkar oldu gün evimizden

Gittin
Ve bir kelebek hatırladı
Üzerine konan ilk intiharı
Körpe kanatlar bekler oldu aceleci mayınlar
Gölgesinde yurtsuzluğun
Ve zail düşlerle çoraklaşan bu dünyada
Hatırlamaya vakti kalmadı kimsenin
Taylarla çocukların
Aynı rüzgarla koşuştuğu zamanları

Dayancın berk kemiğimi kırdık
Aynı toprağı paylaşan
Filizler değilmişiz gibi sanki
Çarpık sesimizde uslanan namlu endişeleri taşıdık.

Gittin
Merhamet dilendik bayat yağmurlardan
Sığlaşan yüreklerimizin taze isine
Daralan dehlizlerde aşılacak gölgeler aradık.

Oysa bir ben varım
Çok suslu bir ben
Bilirim ardı boş bu duvarın
Eski bir yıldızın yalımıyla
Usulca dizlerime düşen sen
Solan bir gülü koklar gibi gittin
Ve kovulduk bahçelerden

 

Tuba Nur Katı

 

Paylaşınız:

Tuba Nur Katı

Tuba Nur Katı

07.12.1997 tarihinde Malatya’da doğdu. Hacettepe Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümü son sınıf öğrencisi olarak lisans öğrenimini sürdürüyor. Şiirleri daha önce Karahindiba ve Şiirden dergilerinde yayımlandı.

Diğer Yazıları

YORUM YAZIN