DEVRİYE

DEVRİYE

Dalında, kayıp çiçek tozlarının deli yası

Uykusunda bir kızıllık

İçine çekilmiş

Yalnız görmekle bilenen

Iskarta bir yaranın ağrısı

Soluğu biraz kirli, biraz sıcak sokağı

Ellerini eski bir öykünün asılsız revanı yakar

 

Işığı terler gözlerimde

Uzağın cılız türküsü keser tüm adımları

Bu şehre gelirken insanın göğsüne bir kuyu  peylenir

Kuyuya varan yalnız körün izidir.

Ben Ankara'dan giderken

Susuz yılkıların gözlerime dolmadığı günü beklerim.

 

Oysa kırık tabutlarla dolu şimdi gökler

İnancımın yorgun omuzlarıyla düşen

Damla damla değil

Buz şaçaklarıyla

Aklımıza, umudumuza

Var sandığımız,

Beklentilerle ördüğümüz o kuru sarmaşığın

Taze filizlenen dalına

 

Ey soluğumda çırpınan gece

Ey boynumda dirim lekesi ölümün,

Art. Adını daralt ruhumun

Çekilin

Çekilecek yok, artık bir başka meczubum

Kırıl ey gözlerimin rahlesi, Acılan!

Korkmayın

Yok olmayacak hiç var olmamış olan.

 

Tuba Nur KATI

Paylaşınız:

Tuba Nur Katı

Tuba Nur Katı

07.12.1997 tarihinde Malatya’da doğdu. Hacettepe Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümü son sınıf öğrencisi olarak lisans öğrenimini sürdürüyor. Şiirleri daha önce Karahindiba ve Şiirden dergilerinde yayımlandı.

Diğer Yazıları

YORUMLAR

  1. Hilmi Nadir Kocabozdoğan
    31 Ağustos 2020 Pazartesi

    Tebrikler ????

YORUM YAZIN