KURU

KURU

Şimdi kupkuru gülüşümle

Dinecek bir izim bile yok

Dikeni taze ayaklarımla süpürdüğüm sınır kayıp

Hüküm,

Cefanın ölü kervanını

Kuru yollarda yürütmek

Kavmin beni hiç tanımadığım taşlarla vurdu

Ne ibret ne azlet

Şamanı ölü bir ceset

Çok soğuk bu basit bir şey değil

Aza geldi dam söküldü

Çok ağladı Ebabil

Ben hiç ıslanamadım

Şimdi gel yoksa inanacağım

Kulemde zehirli bir lir ve haberci iki nakarat

Zikret adım benden büyük

Ben daha ufalanacağım

Sen de tersin tersine büyü

Çiçekleri kuşkular

Kökleri umut kemirecek

Hiç ıslanamadık

Nasıl kurtulacağız şimdi bu

yangından?

 

TUBA NUR KATI

Paylaşınız:

Tuba Nur Katı

Tuba Nur Katı

07.12.1997 tarihinde Malatya’da doğdu. Hacettepe Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümü son sınıf öğrencisi olarak lisans öğrenimini sürdürüyor. Şiirleri daha önce Karahindiba ve Şiirden dergilerinde yayımlandı.

Diğer Yazıları

YORUM YAZIN